Wortal dla architektów wnętrz i miłośników designu

To warszawskie mieszkanie od początku miało mieć w sobie trochę loftowego luzu, ale bez przeładowania surowością. Chcieliśmy, żeby industrialny klimat był wyczuwalny, a nie „na siłę”, dlatego postawiliśmy na kilka charakterystycznych akcentów, a resztę zbudowaliśmy w spokojniejszym tonie. Czerń, grafit i metalowe detale dobrze równoważą się tu z cieplejszym drewnem i miękkimi tkaninami. W efekcie powstała przestrzeń, w której można poczuć zarówno dyscyplinę formy, jak i domową swobodę.

Najwięcej dzieje się w części dziennej. Kuchnia, salon i jadalnia tworzą jedną całość, ale każde z tych miejsc ma swój charakter. Prosta zabudowa kuchni porządkuje przestrzeń, a za nią wszystko układa się już naturalnie: wygodna sofa, delikatne światło wpadające przez okna i kilka wyrazistych detali, które spinają całość. Metalowe ramy, przeszklone elementy i ciemne akcenty podkreślają loftowy kierunek, ale nie dominują nad wnętrzem.

W sypialni celowo zwolniliśmy tempo. To najbardziej wyciszona część mieszkania — oszczędna w kolorach, uporządkowana, bez zbędnych dekoracji. Całość opiera się na prostych liniach i dobrej jakości materiałach. Podobny charakter ma łazienka, choć tam pozwoliliśmy sobie na trochę mocniejsze kontrasty. Ciemne elementy i surowsze faktury zestawiliśmy z jasnymi powierzchniami, dzięki czemu wnętrze nie przytłacza, a wciąż ma wyraźny charakter.

Projekt powstał po to, żeby połączyć swobodę loftu z wygodą mieszkania, w którym naprawdę dobrze się żyje. I właśnie to najbardziej widać w efekcie końcowym — wnętrze jest uporządkowane, ale nie sztywne; ma styl, ale nie krzyczy; jest codzienne, ale z wyraźnym, loftowym akcentem.