Wortal dla architektów wnętrz i miłośników designu

Projekt Aleksandry Wieczorek opiera się na konsekwentnym użyciu naturalnych materiałów, przemyślanych rozwiązaniach funkcjonalnych i wyrazistym detalu. Wnętrze łączy kamień, kolor i formę w spójną strukturę przestrzenną, w której każdy element ma jasno określoną rolę.

O czym jest artykuł?

1. Trawertyn jako baza projektu – materiał, który definiuje wnętrze
2. Strefa dzienna – salon i kuchnia w zintegrowanej przestrzeni
3. Schody i detale – rzemiosło oraz elementy konstrukcyjne
4. Piętro domu – sypialnia, gabinet i łazienka w spójnej kolorystyce
5. Kontrastowy powder room – najmocniejszy akcent aranżacyjny

Trawertyn jako element porządkujący przestrzeń

Założenia projektowe zostały oparte na jednym, silnym materiale – trawertynie w odcieniu ciepłego piasku. Posadzka ułożona w klasyczny wzór rzymski pełni funkcję nie tylko wykończeniową, ale przede wszystkim kompozycyjną, wyznaczając kierunki poruszania się i scalając wszystkie strefy domu. Zastosowanie tego samego kamienia w części dziennej i prywatnej eliminuje wizualne podziały i wzmacnia ciągłość wnętrza. Naturalna faktura oraz nieregularność rysunku kamienia wprowadzają zróżnicowanie powierzchni bez konieczności używania dodatkowych środków wyrazu. Trawertyn staje się punktem odniesienia dla pozostałych materiałów – drewna, metalu i tkanin – które zostały dobrane pod kątem kontrastu lub dopełnienia jego struktury.

Zintegrowana strefa dzienna i ukryta funkcjonalność kuchni

Rozwiązania funkcjonalne w strefie dziennej podporządkowano zasadzie płynności przestrzeni. Kuchnia została w pełni zintegrowana z salonem poprzez zabudowę o charakterze mebla wolnostojącego – przypominającą komodę, a nie klasyczny ciąg kuchenny. Fronty pozbawione typowych podziałów i detali technicznych ograniczają wizualny ciężar zabudowy, dzięki czemu kuchnia nie konkuruje z częścią wypoczynkową. Sprzęty i funkcje robocze zostały ukryte, co pozwala utrzymać jednolity odbiór przestrzeni.

W salonie zastosowano kontrast między geometrycznym rytmem posadzki a miękkimi, obłymi formami mebli. Fotele i elementy wyposażenia o organicznych liniach wprowadzają zróżnicowanie formalne i łagodzą charakter kamiennej powierzchni. Motyw fali pojawia się w detalu lustra, działając jako subtelne odniesienie do kontekstu lokalizacyjnego. Kolorystyka została ograniczona do wybranych akcentów – jej rola polega na budowaniu nastroju i hierarchii wizualnej, a nie dominacji. Elementy technologiczne, w tym telewizor o charakterystycznej formie, zostały wpisane w kompozycję jako równoprawne obiekty, bez ukrywania ich funkcji.

Zobacz też: Gdański apartament projektanta

Schody jako oś kompozycyjna i znaczenie detalu

Istotnym elementem przestrzennym są schody prowadzące na piętro. Zachowane marmurowe stopnie stanowią punkt wyjścia dla nowej interwencji projektowej – balustrady wykonanej na zamówienie. Jej forma oparta jest na giętym metalu, z detalami inspirowanymi estetyką art déco. Powtarzalny motyw drobnych, patynowanych kół buduje rytm i wprowadza element dekoracyjny o wyraźnym rysunku. Schody pełnią funkcję osi kompozycyjnej, łącząc kondygnacje nie tylko fizycznie, ale również wizualnie.

Duże znaczenie przypisano detalom użytkowym. Porcelanowy osprzęt elektryczny, starannie zaprojektowane uchwyty oraz rzeźbiarskie klamki zostały dobrane jako integralne elementy koncepcji, a nie dodatki. Każdy z tych komponentów wpływa na odbiór przestrzeni w skali zbliżonej, użytkowej, podkreślając precyzję projektu.

Strefa prywatna i konsekwencja kolorystyczna

Na piętrze zastosowano bardziej skoncentrowaną paletę barw. W sypialni dominują ciepłe odcienie pomarańczy i zieleni, które zostały użyte do budowania atmosfery sprzyjającej wyciszeniu. Zieleń pojawia się konsekwentnie również w innych pomieszczeniach tej kondygnacji – w gabinecie przyjmuje postać intensywniejszego, morskiego tonu zastosowanego w zabudowie meblowej, natomiast w łazience została połączona z trójwymiarowymi płytkami o wyraźnej strukturze. Reliefowa powierzchnia ceramiki wzmacnia efekt światłocienia i nadaje ścianom dodatkową głębię.

Pokój gościnny zaprojektowano jako przestrzeń kompaktową, ale w pełni funkcjonalną. Zastosowano tu rozkładaną sofę, pełnowymiarową szafę oraz konsolę pełniącą rolę biurka. Dekoracyjne motywy roślinne i ornamentalne wprowadzają bardziej swobodny charakter, odróżniający tę przestrzeń od reszty domu, przy zachowaniu spójności materiałowej.

Kontrastowy akcent – niewielka łazienka o silnym wyrazie

Najbardziej wyrazistym pomieszczeniem jest niewielka łazienka dla gości, zaprojektowana jako przestrzeń kontrastowa wobec reszty domu. Zastosowano tu intensywne, głębokie odcienie błękitu, które całkowicie definiują odbiór wnętrza. Skala pomieszczenia pozwoliła na wprowadzenie bardziej zdecydowanych rozwiązań formalnych i dekoracyjnych. Obecność humorystycznych detali wprowadza element narracyjny, przełamując powagę materiałów i konstrukcji.

Tekst: Krzysztof Sołoducha

Wakacyjny dom nad morzem z charakterem – metryczka projektu

Lokalizacja: Polska
Projekt: Aleksandra Wieczorek
Typ: dom
Rok: 2026
Zdjęcia: Hanna Połczyńska – kroniki

Podoba Ci się nasza działalność ? Postaw kawę dla Grupy Sztuka Architektury!