Wortal dla architektów wnętrz i miłośników designu

Kaplica Pożegnalna w Domu Pogrzebowym Depta w Kraśniku, zaprojektowana przez GK-Atelier Grzegorz Kłoda, jest jednym z projektów zgłoszonych do plebiscytu Polska Architektura XXL 2025. Projekt redefiniuje przestrzeń ceremonii pożegnania poprzez zastosowanie architektury parametrycznej, świadome operowanie światłem oraz niecodzienną kompozycję katafalku.

O czym jest artykuł? 

1. Kaplica Pożegnalna w Kraśniku – założenia projektu i kontekst realizacji
2. Architektura parametryczna w przestrzeni funeralnej – innowacyjne rozwiązania formalne
3. Światło jako element kompozycyjny – sufit świetlny i autorskie witraże
4. Nietypowe ustawienie katafalku i symbolika drogi w układzie wnętrza
5. Technologia CNC, tynki mineralne i rola wykonawców w realizacji projektu

Światło i geometria jako główne tworzywo przestrzeni

Wnętrze kaplicy zostało zbudowane wokół światła, które pełni rolę równorzędną wobec materii architektonicznej. Rozległy, nieregularny sufit świetlny o organicznym obrysie rozprasza jednolity blask, porządkując przestrzeń i wprowadzając atmosferę skupienia. Nad katafalkiem światło ulega intensyfikacji, podkreślając centralny punkt ceremonii i wyznaczając wyraźną oś kompozycyjną. Ten zabieg nie ma charakteru dekoracyjnego – stanowi świadomie zaprojektowany element narracji o przejściu.

Uzupełnieniem tej koncepcji są autorskie, geometryczne witraże. Filtrując promienie słoneczne, wprowadzają do wnętrza zmienność barwnych refleksów i światłocieni, które w ciągu dnia modelują percepcję przestrzeni. W zależności od pory dnia wnętrze przybiera odmienne nastroje, pozostając jednak konsekwentne w wyrazie. Światło nie tylko oświetla, lecz współtworzy architekturę, wydobywając jej warstwową strukturę i rzeźbiarski charakter.

Parametryczne formy i symbolika drogi

Kluczowym założeniem projektowym było wykorzystanie architektury parametrycznej jako narzędzia budowania emocjonalnej głębi. Organiczne linie nadają wnętrzu płynność i miękkość odbioru, przy jednoczesnym zachowaniu powagi miejsca. Rytmiczne, modelowane cyfrowo formy obejmują zarówno siedziska, jak i katafalk czy elementy rzeźbiarskie, tworząc spójną, przestrzenną kompozycję.

Szczególną rolę odgrywają dwie parametryczne postacie umieszczone wzdłuż przeciwległych ścian. Jedna wyłania się z powierzchni ściany, druga stopniowo w niej zanika. Ten zabieg wprowadza czytelną metaforę obecności i odchodzenia, a zarazem buduje dramaturgię przestrzeni bez dosłowności. Figury stanowią jedyne antropomorficzne akcenty w całym wnętrzu, dzięki czemu skupiają uwagę i nadają miejscu ludzki wymiar. Zieleń wprowadzona do kaplicy łagodzi cyfrową geometrię i podkreśla motyw ciągłości życia, istotny w kontekście ceremonii pożegnania.

Nietypowym rozwiązaniem jest ustawienie katafalku równolegle do uczestników uroczystości. Taka orientacja, rzadko spotykana w polskich obiektach funeralnych, wzmacnia poczucie wspólnoty i skraca dystans między przestrzenią ceremonii a jej uczestnikami. Jednocześnie kompozycja ta porządkuje relacje przestrzenne, łącząc trumnę z akcentem świetlnym ponad nią w jedną, czytelną oś znaczeń.

Zobacz też: Pawilon mykwy w Oświęcimiu od Nizio Design

Precyzja wykonawcza i świadoma współpraca inwestorska

Realizacja tak złożonej geometrii wymagała zaawansowanego zaplecza technologicznego oraz doświadczenia w pracy z projektowaniem parametrycznym. Za elementy stolarskie odpowiadała firma 77 Roots, specjalizująca się w obróbce CNC i realizacjach o wysokim stopniu skomplikowania formalnego. Siedziska, figury, krzyż oraz katafalk wykonano z dbałością o ciągłość linii i precyzyjne warstwowanie materiału, co pozwoliło zachować spójność koncepcji projektowej na etapie wykonawczym.

Dekoracyjne tynki opracowała lubelska firma Moore, uzyskując mineralne powierzchnie o strukturze inspirowanej trawertynem. Odtworzenie charakterystycznej faktury kamienia wymagało precyzyjnej kontroli detalu oraz wyczucia materiału. Ten sam zespół zrealizował minimalistyczną podłogę z mikrocementu, która stanowi neutralne tło dla rzeźbiarskich form. Zestawienie mineralnych płaszczyzn z miękką geometrią oraz światłem buduje wyważoną, wielowarstwową kompozycję.

Istotnym elementem procesu była postawa inwestorów – Agnieszki Orzeł-Depta i Mariusza Depty – którzy zdecydowali się na wprowadzenie współczesnego języka architektonicznego do przestrzeni o silnie utrwalonej tradycji. Otwartość na nowe środki wyrazu umożliwiła realizację projektu, który nie rezygnuje z symboliki, lecz interpretuje ją przy użyciu aktualnych narzędzi projektowych.

 Tekst: Natalia Szymonowska

Kaplica Pożegnalna w Kraśniku z odwagą formy – metryczka projektu

Lokalizacja: Kraśnik / Polska
Projekt: GK-Atelier Grzegorz Kłoda
Typ: kaplica
Rok: 2025

Podoba Ci się nasza działalność ? Postaw kawę dla Grupy Sztuka Architektury!