Wortal dla architektów wnętrz i miłośników designu

Po trzech latach intensywnych prac Aula im. Wojciecha Świętosławskiego na Wydziale Chemii Uniwersytetu Warszawskiego wraca do użytkowania w zupełnie nowej odsłonie. Modernizacja przeprowadzona w latach 2021–2024 połączyła wysokie wymagania dydaktyczne, zaawansowane rozwiązania akustyczne i świetlne oraz świadome podejście do dziedzictwa akademickiego, tworząc przestrzeń dostosowaną do współczesnych potrzeb uczelni.

O czym jest artykuł? 

1. Modernizacja Auli im. Wojciecha Świętosławskiego na Uniwersytecie Warszawskim
2. Geneza projektu i potrzeby funkcjonalne Wydziału Chemii
3. Rozwiązania akustyczne i oświetleniowe w zabytkowej auli
4. Rola detalu i zachowanie dziedzictwa akademickiego
5. Nowe foyer i wpływ modernizacji na komfort użytkowników

Od potrzeby zmiany do decyzji o pełnej modernizacji

Impulsem do przebudowy była narastająca przez lata świadomość ograniczeń istniejącej auli. Audyt dydaktyczny wykazał wyraźne braki w zakresie komfortu użytkowania, akustyki i zaplecza technologicznego, a także problemy termiczne wpływające na odbiór przestrzeni podczas zajęć. Zużyte elementy wyposażenia, przypadkowe oświetlenie i widoczne instalacje osłabiały czytelność wnętrza i jego rangę. W odpowiedzi Uniwersytet Warszawski zaprosił architektów Piotra Pamiętę i Michała Waśkiewicza do opracowania nowej koncepcji, zakładającej nie tylko poprawę parametrów technicznych, lecz także uporządkowanie przestrzeni i przywrócenie jej akademickiego charakteru. Projekt od początku opierał się na przekonaniu, że wartość historyczna auli powinna pozostać czytelna, ale odczytana na nowo, w sposób odpowiadający współczesnym standardom nauczania.

Akustyka, światło i geometria jako fundament projektu

Jednym z kluczowych obszarów ingerencji stała się adaptacja akustyczna. Kaskadowy sufit z płyt o właściwościach dźwiękochłonnych, wykończony specjalistycznym tynkiem, pozwolił znacząco ograniczyć pogłos i poprawić zrozumiałość mowy, co potwierdziły pomiary wykonane po realizacji. Uzupełnieniem są drewniane lamele na ścianach, które rozpraszają fale dźwiękowe i jednocześnie porządkują rytm wnętrza. Równie istotną rolę odegrało oświetlenie: liniowe oprawy podporządkowane geometrii sali budują klarowną strukturę przestrzeni, a światło pośrednie zapewnia równomierną luminancję sprzyjającą wielogodzinnym wykładom. Zastosowane sceny świetlne umożliwiają dostosowanie warunków do różnych form zajęć – od prezentacji multimedialnych po egzaminy pisemne – bez ingerencji w historyczne elementy wystroju.

Zobacz też: Iwanek Clinic - klinika stomatologiczna w dawnej dzielnicy jubilerskiej

Detal, historia i nowe funkcje użytkowe

Projekt dużą wagę przykłada do detalu i ciągłości narracji miejsca. Odrestaurowane zabytkowe korby do opuszczania lamp zostały wyeksponowane jako świadectwo dawnej technologii, a ławy i siedziska zachowały swój pierwotny rysunek przy jednoczesnym wzmocnieniu konstrukcji i poprawie ergonomii. Centralnym punktem auli pozostała Tablica Mendelejewa, wokół której podporządkowano nowe zabudowy, oświetlenie i rozwiązania akustyczne, tak aby nie konkurowały z jej znaczeniem. Uzupełnieniem głównej sali jest nowe foyer – przestrzeń o bardziej nieformalnym charakterze, zaprojektowana z myślą o odpoczynku, rozmowie i przygotowaniu do zajęć. Miękka skala, drewno i wyważone światło łagodzą monumentalność budynku, jednocześnie wzmacniając jego funkcję reprezentacyjną. Całość tworzy spójny układ, w którym każdy element – od sufitu po meble projektowane indywidualnie – wspiera użytkowanie i podkreśla akademicki charakter miejsca, odpowiadając na potrzeby współczesnej uczelni bez zrywania z jej tradycją.

Nowy wygląd historycznej auli UW – metryczka projektu

Lokalizacja: Warszawa / Polska
Projekt: Piotr Pamięta, Michał Waśkiewicz
Typ: aula
Rok: 2025
Zdjęcia: Kąty Proste

Podoba Ci się nasza działalność ? Postaw kawę dla Grupy Sztuka Architektury!